حتما؛ در ادامه، بخش «مراجع» این مقاله دقیقاً مطابق با فایل PDF برای شما نوشته شده است:

## مراجع

[۱] بنوموسی، معرفة مساحة الاشکال البسیطة و الکریة (تحریر نصیرالدین طوسی)، ویراسته رشدی راشد، مؤسسة الفرقان للتراث الاسلامی، لندن، ۱۹۹۶؛ همچنین نک. [۳۳].

[۲] بوزجانی، ابوالوفا، مجسطی، دست‌نویس شمارة ۲۴۹۴ (شم ۱۱۳۸)، کتابخانة ملی فرانسه.

[۳] بهلول، حمید، سُلَّم السماء، پایان‌نامة کارشناسی ارشد، پژوهشکدة تاریخ علم دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، تهران، ۱۳۸۶.

[۴] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، اخراج ما فی قوة الاسطرلاب الی الفعل، ویراسته پویان رضوانی، معهد تاریخ العلوم العربیة و الاسلامیة، فرانکفورت، ۲۰۲۰؛ همچنین نک. [۳۴].

[۵] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، التطریق الی استعمال فنون الاسطرلابات، ویراسته پویان رضوانی، معهد تاریخ العلوم العربیة و الاسلامیة، فرانکفورت، ۲۰۲۰؛ همچنین نک. [۳۴].

[۶] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، التفهیم لاوائل صناعة التنجیم ]فارسی[، ویراسته جلال الدین همایی، انجمن آثار ملی، تهران، ۱۳۵۲.

[۷] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، القانون المسعودی، دائرة المعارف العثمانیه، حیدرآباد دکن، ۱۹۵۴-۱۹۵۶ م / ۱۳۷۳-۱۳۷۵ ق.

[۸] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، تحدید نهایات الاماکن لتصحیح مسافات المساکن، ویراسته پاول گیورگیویچ بولگاکف، قاهره، ۱۹۶۲.

[۹] بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد، تحقیق ماللهند من مقولة مقبولة فی العقل او مرذولة، ویراسته کارل ادوارد زاخاو، ترونرنولوگیت هیل، لندن، ۱۸۸۷.

[۱۰] حبش حاسب، احمد بن عبدالله، الاجرام و الابعاد، ویراسته ییتزاک تزوی لانگرمن، ۱۹۸۵؛ همچنین نک. [۳۰].

[۱۱] قربانی، ابوالقاسم، کاشانی نامه، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۶۸.

[۱۲] کاشانی، غیاث الدین جمشید بن مسعود، الرسالة المحیطیه، دست‌نویس شمارة ۵۳۸۹، کتابخانة آستان قدس رضوی.

[۱۳] کاشانی، غیاث الدین جمشید بن مسعود، سُلَّم السماء، ویراسته حمید بهلول؛ همچنین نک. [۳].

[۱۴] کرامتی، یونس، بیرونی شناخت (در دست انتشار ۱۴۰۴).

[۱۵] کرامتی، یونس، کاشانی شناخت: پژوهشی در آثار ریاضی غیاث الدین جمشید کاشانی، میراث مکتوب، تهران، ۱۴۰۳.

[۱۶] کرامتی، یونس، «رسالة محیطیه»، در دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۲۵، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۴۰۲، ص ۱۷-۲۱.

[۱۷] کرامتی، یونس، «رصد»، در دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج ۲۵، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۴۰۲، ص ۱۰۴-۱۶۰.

[۱۸] کرامتی، یونس، شیفتة هندسة زندگی: مروری بر زندگی و آثار ابوالوفا بوزجانی، همشهری، تهران، ۱۳۹۲.

[۱۹] کرامتی، یونس، مقدمه بر الرسالة المحیطیة، میراث مکتوب، تهران، ۱۳۹۲.
[۲۰] کرامتی، یونس، بوزجانی، در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج ۱۲، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۳، ۷۳۷-۷۲۷.
[۲۱] کرامتی، یونس، بیرونی، در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۱۳، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۳،
.۴۰۳-۳۸۷
[22]    Azarian, M. K., Al-Risāla al-Muhītīyya: A summary, Missouri J. Math. Sci., 22 (2010), no. 2, 64-85.
[23]    Azarian, M. K., The introduction of Al-Risāla al-Muhītīyya: An English translation,Internat. J. Pure Appl. Math., 57 (2009), no. 6,903-914.
[24]    Azarian, M. K., Al-Kāshī’s fundamental theorem, Internat. J. Pure Appl. Math., 14 (2004), no. 4, 493-503.
[25]    Beckmann, P., A History of Pi, St. Martin’s Publishing Group, New York, 1971.
[26]    Hinz, W., Islamische Masse Und Gewichte: Umgerechnet Ins Metrische System, Brill, Leiden, 1955.
[27]    Hogendijk, J. P., Al-Kāshī’s Determination of π to 16 Decimals in an Old Manuscript, Zeitschrift Für Geschichte Der Arabisch-Islamischen Wissenschaften, 18 (2009), 73-153.
[28]    Karamati, Y., Al-Bīrūnī, in Encyclopaedia Islamica, trans. M. Melvin-Koushki, Brill, Leiden-Boston, 2015, 1-17.
[29]    Karamati, Y., Al-Būzjānī, Abū al-Wafāʾ, in Encyclopaedia Islamica, trans. M. Asatryan, Brill, Leiden-Boston, 2015, 307-320.
[30]    Langermann, Y. T., The Book of Bodies and Distances of Habash Al-Hāsīb, Centaurus, 28 (1985), no. 2, 108-128.
[31]    Luckey, P., Der Lehrbrief über den Kreisumfang (ar-Risāla al-Muḥītīya) von Ǧamšīd b. Masʿūd al-Kāšī (ed. A. Siggel), Akademie Verlag, Berlin, 1953.
[32]    Moore, P., The Data Book of Astronomy, vol. 1, 1st ed., Institute of Physics Pub, 2000.
[33]    Rashed, R., Les mathématiques infinitésimales du IXe au XIe siècle, I. Fondateurs et commenta-teurs: Banū Mūsā, Ibn Qurra, Ibn Sinān, al-Khāzin, al-Qūhī, Ibn al-Samḥ, Ibn Hūd, Al-Furqān Islamic Heritage Foundation, London, 1996.
[34]    Rezvani, P., Two Treatises on the Astrolabe by Abū Rayḥān Bīrūnī, Institute for the History of Arabic-Islamic Science, Frankfurt am Main, 2020.
[35]    Toomer, G. J., Apollonius of Perga, in Dictionary of Scientific Biography, vol. 1, C. C. Gillispie, ed., Scribner, New York, 1970, 179-193.
[36]    Woepcke, F., Recherches sur l’histoire des sciences mathématiques chez les Orientaux, d’après des traités inédits arabes et persans, Troisième article: Sur une mesure de la circonférence du cercle, due aux astronomes arabes, et fondée sur un calcul d’Aboûl Wafâ, Journal asiatique (5e série), 15 (1860), 281-320.