در این مقاله، نخست اندازه های عدم اطمینان و به ویژه رده بزرگی از آنها موسوم به اندازه های فازی مورد بررسی قرار می گیرند. سپس دو نوع مهم از این اندازه ها، یعنی اندازه باور و اندازه موجه نمایی و حالت خاص آنها، اندازه احتمال، مطالعه شده و ارتباط آنها با مفهومی به نام تابع تخصیص پایه توضیح داده می شود. مطالب ارائه شده با مثالهای عددی و کاربردی تشریح شده اند.
